هنوز نمی دانم
       چگونه آرام عبور کردی از من
              و رد پای روحت بر جسمم باقی ماند
                                        و تو راه را...

انگار هوس چیدن سیبی
                تو را کشاند
                به خراشیدن قلبم
                           که سال ها
                             در انتهای انبار چوبی ذهن

                                        حتی نداشت هوا را...


توروخدا دعاکنین تواین هفته هرجورشده باهاش حرف بزنم